Wojciech Wierzejski
Biografia
Wojciech Wierzejski jest polskim politykiem, publicystą i nauczycielm akademickim, urodzonym 6 września 1976 roku w Białej Podlaskiej. W latach 2004–2005 pełnił funkcję eurodeputowanego, następnie był posłem na Sejm V kadencji w latach 2005–2007. W 2009 objął obowiązki prezesa Ligi Polskich Rodzin.
Wykształcenie obejmuje filozofię na Uniwersytecie Warszawskim; studiował ekonomię na SGH w Warszawie i prawo na UAM, ale żadnego z kierunków nie ukończył. Później ukończył studia podyplomowe z rolnictwa w SGGW i studia z nauk o polityce w Collegium Civitas. W 2012 obronił doktorat nauk społecznych w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk na podstawie rozprawy Etyka w polityce. Neoarystotelizm Alasdaira MacIntyre’a jako odpowiedź na kryzys postoświeceniowej filozofii moralnej i politycznej.
W 2001 był zastępcą, a następnie redaktorem naczelnym Myśli Polskiej. W latach 2008–2009 był redaktorem naczelnym kwartalnika Polityka Narodowa. Jest autorem m.in. książek Zamach na cywilizację oraz Naród, młodzież, idea. Został nauczycielem akademickim na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz prezesem zarządu Fundacji Centrum Rozwoju Społecznego i Obywatelskiego.
W działalności politycznej w 1993 wstąpił do Młodzieży Wszechpolskiej; w latach 1995–1997 był sekretarzem, a od 1999 do 2000 prezesem rady naczelnej tej organizacji. Działał w Stronnictwie Narodowym, w okresie 1996–2001 zasiadał w jego zarządzie głównym. W 2001 został członkiem Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego i powstałej z jego przekształcenia Ligi Polskich Rodzin, zajmował kierownicze stanowiska we władzach tej partii. W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy LPR w okręgu kielce; otrzymał 5259 głosów. Od 2002 do 2004 był radnym sejmiku i wicemarszałkiem województwa mazowieckiego. W 2004 otrzymał 46198 głosów i został wybrany z warszawskiej listy LPR na posła do Parlamentu Europejskiego, w którym zasiadał w Komisji Konstytucyjnej oraz był zastępcą członka Komisji Edukacji i Kultury.
W 2005 uzyskał mandat posła na Sejm V kadencji w okręgu chełmskim, w związku z czym przestał być eurodeputowanym. W wyborach samorządowych w 2006 kandydował na urząd prezydenta Warszawy. W pierwszej turze uzyskał 0,34% głosów (1468) i zajął 7. miejsce spośród dziesięciu kandydatów.
W trakcie sprawowania mandatu radnego, eurodeputowanego i posła krytycznie wypowiadał się o osobach orientacji homoseksualnej i działalności organizacji LGBT. W 2004 ze względów higienicznych odmówił podania ręki organizatorom Parady Równości. Jego działania i wypowiedzi były krytykowane przez Amnesty International i Human Rights Watch, które oceniały je jako nawoływanie do łamania praw człowieka.
W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia kandydował do Sejmu. 6 marca 2009 przejął obowiązki prezesa Ligi Polskich Rodzin, po rezygnacji Mirosława Orzechowskiego. 19 kwietnia tego samego roku zrezygnował z zasiadania w zarządzie partii, pozostając w radzie politycznej LPR (do 2021). Był w 2009 kandydatem KW Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego; ugrupowanie to nie przekroczyło progu wyborczego. Startując z pierwszego miejsca z okręgu Kraków, otrzymał 3772 głosy. W późniejszych latach krytykował dalsze działania Młodzieży Wszechpolskiej, zarzucając jej tendencje nacjonalistyczne.
Odznaczenia
Odznaka Honorowa Meritis pro Familia (2022)