Władysław Eustachy Józefat Holewiński
Biografia
Władysław Eustachy Józefat Holewiński urodził się 19 września 1834 roku w Białej Podlaskiej jako syn Jana i Anny z Borkowskich. W gimnazjum w Lublinie zdobywał wykształcenie, a w latach 1853–1857 studiował prawo na Uniwersytecie Petersburskim, kończąc je tytułem kandydata praw. Uzupełniał studia we Francji i w Niemczech. W 1861 obronił magisterium prawa w Petersburgu na podstawie pracy o stosunkach majątkowych między małżonkami w razie niezawarcia umowy przedślubnej.
Następnie pracował w wymiarze sprawiedliwości: był podprokuratorem przy trybunale cywilnym w Warszawie (1861–1863), dyrektorem Kancelarii (1863–1872) i dyrektorem Wydziału Kryminalnego Komisji Rządowej Sprawiedliwości (1872–1876), a następnie prezesem Departamentu Cywilnego Izby Sądowej Warszawskiej (1876–1897). Od 1862 był związany ze Szkołą Główną Warszawską, gdzie kierował Katedrą Prawa Cywilnego i Handlowego; w 1866 został mianowany profesorem zwyczajnym. Od 1869 kierował analogiczną katedrą Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1869–1880 przewodniczył Sądowi Akademickiemu i pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa (1872–1878).
Na uniwersytecie petersburskim obronił w 1872 doktorat z prawa cywilnego i był cenionym wykładowcą. Brał udział w pracach nad nowym rosyjskim kodeksem cywilnym; nie przyjął proponowanej mu godności członka Senatu rosyjskiego. Wcześniej był przeciwnikiem powstania styczniowego.
W 1907 był w gronie założycieli Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a w 1917 nadano mu godność członka honorowego. Był współtwórcą (1881) i wieloletnim prezesem Kasy im. Mianowskiego (od 1900), a także prezesem honorowym Warszawskiego Towarzystwa Prawniczego. Odbierał doktoraty honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Franciszkańskiego we Lwowie. Krótko przed śmiercią został profesorem honorowym Uniwersytetu Warszawskiego i członkiem Komisji Kodyfikacyjnej RP.
Z małżeństwa z Anielą z Wosińskich miał trzy córki i dwóch synów. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (aleja pod katakumbami, miejsce 18, 19).
Zajmował się prawem zobowiązań, prawem rzeczowym i prawem porównawczym. W pracy o zobowiązaniach podług kodeksu Napoleona w 1869 dokonał szerokiej analizy porównawczej kodeksu Napoleona wobec prawa rosyjskiego.