Wanda Górska
Biografia
Wanda Górska (ur. 16 kwietnia 1903 w Białej Podlaskiej, zm. 10 października 1983) była polską nauczycielką i działaczką komunistyczną, konkubiną prezydenta Bolesława Bieruta.
Przez całe życie była związana z Warszawą. Z zawodu była nauczycielką. Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego (ZNP).
Podczas II wojny światowej od 1940 była zatrudniona w grupie Stowarzyszenia Przyjaciół Związku Radzieckiego. Od początku 1942 należała do Polskiej Partii Robotniczej.
W jej mieszkaniu na Żoliborzu przebywał Paweł Finder (sekretarz KC PPR), którego była łączniczką do czasu jego aresztowania w listopadzie 1943.
Od grudnia 1943 była łączniczką Bolesława Bieruta (formalnie męża Janiny Górzyńskiej-Bierut), z którym związała się (była młodsza od niego o 11 lat).
Była żołnierzem Gwardii Ludowej i Armii Ludowej.
W lipcu 1944 przebywała w rejonie Radościna, obszarze przejętym przez Sowietów, a następnie udała się do Lublina.
Po zakończeniu wojny i nastaniu Polski Ludowej została sekretarką Bieruta. Była sekretarzem Krajowej Rady Narodowej. Od 1952 do 1953 pełniła funkcję szefa gabinetu premiera. Była określana mianem „królowej Belwederu”. W 1954 była delegatką na II Zjazd PZPR. Przebywała wraz z Bierutem w Moskwie, gdzie zmarł w marcu 1956.
Działała w Lidze Kobiet Polskich. W późniejszym czasie mieszkała w Domu Weteranów Ruchu Robotniczego przy ulicy Komarowa 139 (obecna ulica Wołoska) w Warszawie. Zmarła w październiku 1983.