Julian Bartoszewicz
Biografia
Julian Bartoszewicz urodził się 17 stycznia 1821 roku w Białej Radziwiłłowskiej jako syn Adama, profesora szkoły wydziałowej, i Amelii Sengterówny. W młodości zainteresował się historią i literaturą; studiował na wydziale historyczno-filologicznym Uniwersytetu w Petersburgu od 1839 do 1843, tworząc wspólnie z Janem Barszczewskim bibliotekę studencką.
Po powrocie do Polski pracował jako nauczyciel w gimnazjach w Warszawie (1842–1847) i Końskich, a następnie w Lesznie (1849–1863), gdzie uczył łaciny, a od 1859 także języka polskiego. W 1863 objął stanowisko kustosza Biblioteki Głównej. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu (1860–1870) i współpracował z pismem Dzwon Duchowy.
W 1863–1866 wykładał historię Polski w II Gimnazjum Męskim w Warszawie. 1 stycznia 1868 przeszedł na emeryturę. Był przekonany, że zadaniem historyka jest zbieranie faktów; przez całe życie prowadził prywatny zbiór źródeł, na podstawie których tworzył swoje prace. W Encyklopedii Orgelbranda opublikował 1291 artykułów.
Zmarł 5 listopada 1870 w Warszawie po długiej chorobie Brighta i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 181-4-10/11).