Honorat Koźmiński

Kapucyn, teolog, prezbiter
16.10.1829 16.12.1916 Biała Podlaska

Biografia

Honorat Koźmiński, właśc. Florentyn Wacław Jan Stefan Koźmiński, urodzony 16 października 1829 roku w Białej Podlaskiej, zmarły 16 grudnia 1916 roku w Nowym Mieście nad Pilicą, był polskim kapucynem, teologiem i prezbiterem oraz błogosławionym Kościoła katolickiego.

W młodości studiował na Wydziale Budownictwa w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, a po udziale w konspiracji został aresztowany 23 kwietnia 1846 roku. Zwolniony został 27 lutego 1847 ze względu na zły stan zdrowia. 21 grudnia 1848 wstąpił do zakonu kapucynów w Lubartowie; złożył śluby proste 21 grudnia 1849, a uroczyste 18 grudnia 1850. W 1851 przeniesiony na studia teologii do Warszawy, ukończył je w 1852 i został wykładowcą retoryki w Warszawie. 27 grudnia 1852 przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1853–1855 wykładał teologię w Warszawie. W 1855 założył w Warszawie z Zofią Truszkowską Zgromadzenie Sióstr Felicjanek.

Po upadku powstania styczniowego rząd rosyjski skasował wszystkie klasztory katolickie. Po kasacie klasztoru kapucynów w Warszawie w 1864 zamieszkał w Zakroczymiu, a w latach 1892–1916 w Nowym Mieście nad Pilicą. Aby ominąć zakazy, Koźmiński zaczął zakładać w Kongresówce skrytki, zgromadzenia zakonne oparte na regule trzeciego zakonu św. Franciszka. W latach 1872–1898 założył 14 żeńskich zgromadzeń skrytych, których zadaniem miało być uświęcenie osobiste i działalność charytatywna w rodzinach, fabrykach i szpitalach.

Z jednego z takich zgromadzeń – Zgromadzenia Sióstr Ubogich św. Matki Klary – wyłonił się mariawityzm, założony przez Marię Franciszkę Kozłowską, której o. Honorat był spowiednikiem. W 1889 roku uzyskał aprobatę Stolicy Apostolskiej dla zgromadzeń bezhabitowych, uzyskując od Stolicy Apostolskiej – dekretem Ecclesia Catholica – zgodę na ich afiliację do zakonu kapucynów. Dzięki temu powstało 26 stowarzyszeń tercjarskich, a z nich 16 zgromadzeń zakonnych. Powołał m.in. Zgromadzenie Sióstr Serafitek w Warszawie. W latach 1859–1862 był gwardianem klasztoru warszawskiego. W 1895 został komisarzem generalnym kapucynów w prowincji polskiej.

16 października 1988 roku Jan Paweł II dokonał beatyfikacji hono‑rat Koźmińskiego. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim na świecie obchodzone jest 16 grudnia (dies natalis); w Polsce błogosławiony Honorat wspominany jest 13 października. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił w 2017 roku Rok Honorata Koźmińskiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Założył w Warszawie Zgromadzenie Sióstr Felicjanek (1855) wraz z Zofią Truszkowską.
Założył 14 żeńskich zgromadzeń skrytych (1872–1898).
Uzyskał aprobatę Stolicy Apostolskiej dla zgromadzeń bezhabitowych i ich afiliację do kapucynów (1889).
Był gwardianem klasztoru warszawskiego (1859–1862) i komisarzem generalnym kapucynów w prowincji polskiej (1895).
Beatifikacja przez Jana Pawła II (1988).

Ciekawostki

Był aresztowany w 1846 roku w związku z antyrosyjską konspiracją i osadzony w Cytadeli Warszawskiej.
Dzięki stworzeniu skrytych zgromadzeń uniknął zakazów rosyjskich i rozwinął działalność charytatywną w różnych środowiskach.

Udostępnij