Henryk Rakowski

Podpułkownik uzbrojenia-inżynier Wojska Polskiego
14.07.1883 Biała Podlaska

Biografia

Henryk Rakowski urodził się 14 lipca 1883 w Białej Podlaskiej jako syn Władysława i ukończył studia na kierunku inżyniera.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia majora uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia podpułkownika uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923.

W latach 1923–1924, jako oficer nadetatowy Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr I, pełnił funkcję kierownika referatu w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1928 i 1932 był oficerem Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia.

Z dniem 31 sierpnia 1935 roku przeszedł w stan spoczynku.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę od 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Po 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Awans do majora uzbrojenia ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
Awans do podpułkownika uzbrojenia ze starszeństwem z 1 lipca 1923
Służba w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia MSWojskowych (1923–1924)
Oficer Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia (1928, 1932)
Złoty Krzyż Zasługi (1933)

Ciekawostki

Został aresztowany przez Sowietów 17 września 1939 r.
Przebywał w obozie NKWD w Griazowcu (od 1940)
Był synem Władysława

Udostępnij