Emilian Radomiński
Biografia
Emilian Radomiński (ur. 18 stycznia 1850 w Białej Podlaskiej, zm. 6 sierpnia 1927) był polskim działaczem niepodległościowym i powstańcem styczniowym.
Wraz z ojcem Jakubem Radomińskim brał udział w powstaniu styczniowym w 1863 roku. Za działalność przeciwko caratowi i walkę przeciwko wprowadzeniu prawosławia był prześladowany i więziony w Cytadeli Warszawskiej; zesłany na Syberię, gdzie spędził sześć lat.
W okresie zaboru rosyjskiego, w cerkwi unickiej w Białej Podlaskiej pod posadzką ukrył trumnę ze szczątkami błogosławionego Jozafata Kuncewicza, patrona powstańców styczniowych. Szczątki te były poszukiwane przez Rosjan, którzy nie chcieli dopuścić do kanonizacji; doszło do niej 29 czerwca 1867.
W roku 1915 Emilian wskazał miejsce gdzie ukryto trumnę. Ostatecznie 10 lipca 1915 roku szczątki Jozafata, już w nowej trumnie, przeniesiono do kościoła św. Antoniego, a następnie w procesyjnej asyście relikwie przewieziono na dworzec i przez Warszawę do Wiednia.
W 1927 został uhonorowany przez papieża Piusa XI specjalnym pismem i medalem Pro Ecclesia et Pontifice. W tym samym roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi przez prezydenta Ignacego Mościckiego za zasługi dla Państwa Polskiego położone w obronie wiary i tradycji polskiej.
Zmarł 6 sierpnia 1927 i został pochowany w Białej Podlaskiej. Jego praprawnukiem jest Marian Szołucha.