Apolinary Hartglas
Biografia
Urodził się 7 kwietnia 1883 w Białej Podlaskiej w rodzinie adwokackiej. W latach 1892–1900 uczęszczał do gimnazjum w Białej Podlaskiej, a w latach 1900–1904 odbył studia prawnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Od 1907 do 1919 prowadził praktykę adwokacką w Siedlcach, był wiceprzewodniczącym Rady Miasta Siedlce, a w 1911 założył w Warszawie własną kancelarię. Należał także do Rady Adwokackiej w Warszawie; w 1909 ożenił się z Chawą Ewą Rosenman.
Już na studiach, w 1901 roku, związał się z ruchem syjonistycznym; w 1906 uczestniczył w konferencji syjonistycznej w Helsinkach. W 1919 został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy z okręgu Biała Podlaska; mandat piastował w trzech kadencjach: Sejm Ustawodawczy oraz Sejm I i Sejm II kadencji (dwukrotnie z okręgu Warszawa).
Przed wyborami w 1922 był współtwórcą Bloku Mniejszości Narodowych. W Sejmie I kadencji był referentem projektu zniesienia ograniczeń wobec ludności żydowskiej na terenie dawnej Kongresówki. Był także członkiem loży masońskiej Braterstwo w Warszawie.
W 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako ochotnik. W latach 1938–1939 pełnił funkcję radnego Warszawy. W październiku 1939 został członkiem stołecznego Judenratu. 20 grudnia 1939 udało mu się ewakuować przez Włochy do Jerozolimy, gdzie wszedł w skład kierownictwa Hagany.
Po utworzeniu państwa Izrael pracował jako wysoki urzędnik w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W 1996 ukazały się jego wspomnienia Na pograniczu dwóch światów, w których opisuje realia społeczno-polityczne Polski z przełomu wieków i okresu dwudziestolecia międzywojennego.